Wokół Miasta. Dom Fundacji RONDO dla osób potrzebujących

14:06

10 stycznia 2018

Płatne praktyki w przedszkolu i szkole w Berlinie

13:03

10 stycznia 2018

Wybory samorządowe jesienią. Czas na zmiany?

12:03

10 stycznia 2018

Bracia Gershwin’owie w Lubuskim Teatrze. Nowy spektakl w piątek

11:47

10 stycznia 2018

Świetna postawa Gwardii w finałach ligi strzeleckiej

11:19

10 stycznia 2018

Nie żyje prof. Bogusław Banaszak

10:10

10 stycznia 2018

Wczoraj zmarł nagle prof. Bogusław Banaszak – twórca i Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Zielonogórskiego. Wybitny konstytucjonalista, członek Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów oraz Komisji Weneckiej, sędzia Trybunału Stanu. Profesor B. Banaszak był także członkiem Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk, członkiem korespondentem hiszpańskiej Królewskiej Akademii Nauk Moralnych i Politycznych oraz Europejskiej Akademii Nauki, Sztuki i Literatury w Paryżu. Od trzech lat pracował na Uniwersytecie Zielonogórskim jako dziekan nowo powstałego wydziału prawa.Jak mówi Ewa Sapeńko, rzeczniczka Uniwersytetu Zielonogórskiego, to niepowetowana strata dla środowiska akademickiego.

Profesor Bogusław Banaszak był twórcą wydziału prawa na Uniwersytecie Zielonogórskim.

Od 1992 r. stale współpracował ze służbami legislacyjnymi Parlamentu RP, jest autorem kilkudziesięciu ekspertyz dla Senatu i Sejmu. Był także członkiem Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Rodzinnego działającej przy Rzeczniku Praw Dziecka.

Profesor Bogusław Banaszak jest doktorem honoris causa Uniwersytetu w Pecs (Węgry – 2004), Uniwersytetu w Alba Julii (Rumunia – 2009), Uniwersytetu w Pitesti (Rumunia – 2010) i Kijowskiego Uniwersytetu Prawa (Ukraina 2011).

Bogusław Banaszak urodził się we Wrocławiu 3 lutego 1955 r. Był profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Zielonogórskiego i Dziekanem Wydziału Prawa i Administracji (od 2014 r.) oraz profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Witelona w Legnicy (od 2005 r.). Od 2014 r. kierował Katedrą Prawa Konstytucyjnego na UZ. W latach 1977-2014 był zatrudniony w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego na Wydziale Prawa Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego. Początkowo przez rok był asystentem stażystą, następnie asystentem i starszym asystentem. W 1983 r. obronił rozprawę doktorską i po uzyskaniu stopnia doktora nauk prawnych został w 1984 r. adiunktem. W 1991 r. zrobił habilitację. W 1994 r. został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1998 r. otrzymał tytuł profesora nauk prawnych. W latach 1999-2014 był profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 2002-2014 kierował Katedrą Prawa Konstytucyjnego na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 1998-2008 był profesorem na Wydziale Prawa Europejskiego Uniwersytetu Viadrina (Frankfurt nad Odrą), gdzie kierował Katedrą Polskiego Prawa Publicznego, a w latach 1995–2005 profesorem Wyższej Szkoły Zarządzania i Marketingu we Wrocławiu. Od maja 2006 r. do maja 2010 r. przewodniczył Radzie Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. Od kwietnia 2016 r. jest członkiem tej Rady.

Był również Koordynatorem Szkoły Prawa Niemieckiego i Prawa Polskiego w latach 2002-2006 (wspólne przedsięwzięcie wydziałów prawa Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu im. Humboldta w Berlinie), w latach 2006-2014 był pełnomocnikiem Dziekana ds. tej Szkoły. Był członkiem zarządu (Steering Commitee) Euro-Faculty w Rydze (1992-1998). Pełnił funkcję Prorektora Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości we Wrocławiu (1999-2002), Prodziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii (2002 r.) oraz eksperta Państwowej Komisji Akredytacyjnej (2010-2014).

W ciągu ostatnich kilkunastu lat wygłosił ponad 120 wykładów gościnnych na ponad dwudziestu uniwersytetach europejskich (Austria, Niemcy, Portugalia, Szwajcaria, Węgry, Wielka Brytania, Hiszpania, Ukraina) i amerykańskich (USA, Brazylia, Chile, Ekwador, Meksyk), a w semestrze letnim 1994 r. był profesorem gościnnym na Uniwersytecie Wiedeńskim. Jest autorem lub współautorem blisko stu referatów wygłaszanych na międzynarodowych konferencjach naukowych (Austria, Brazylia, Chile, Francja, Litwa, Łotwa, Niemcy, Rumunia, Syria, Szwajcaria, Ukraina, Węgry, Włochy, Tajwan) oraz autorem ponad 300 prac naukowych, wśród których są monografie, podręczniki, komentarze i studia oraz artykuły. Kilkadziesiąt z nich opublikowano za granicą (na Węgrzech, w Austrii, Brazylii, Niemczech, Francji, Chile, Korei Południowej, Holandii, Rumunii, we Włoszech). Tłumaczył na język polski 9 książek prawniczych i kilkadziesiąt artykułów głównie z języka niemieckiego, a kilka z angielskiego.

Został oznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi RP (2001 r.) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2008), niemieckim Federalnym Krzyżem Zasługi na Wstędze (2008) oraz Wielkim Krzyżem Zasługi Republiki Austrii (2000), Wielką Złotą Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii (2007), Austriackim Krzyżem Honorowym Nauki i Sztuki I klasy, a także Orderem Sprawiedliwości I Stopnia Światowego Stowarzyszenia Prawników (2011).

Wypromował 36 doktorów (w tym 5 w Niemczech) i ponad 400 magistrów.

fot. Uniwersytet Zielonogórski

O. Tomczyk-Iwko o rekonstrukcji rządu

09:50

10 stycznia 2018

Olimpia Tomczyk-Iwko

09:34

10 stycznia 2018

Takiego powrotu należało się spodziewać!

00:01

10 stycznia 2018