Zobacz, ile wynoszą koszty uzyskania przychodu dla obcokrajowców na 2025 rok

Czym są pracownicze koszty uzyskania przychodów?

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu to wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła. Katalog wyjątków ustawodawca zawarł w art. 23 ww. ustawy. Jako przedsiębiorca do kosztów uzyskania przychodu możesz zaliczyć m.in.: raty leasingowe za samochód, koszty najmu i utrzymania biura, zatowarowanie sklepu, wydatki na księgowość itd. Obok kosztów uzyskania przychodów przedsiębiorcy istnieją koszty uzyskania przychodów pracownika. Ich wysokość zależy od dwóch czynników:

• miejsca zamieszkania pracownika,
• liczbynawiązanych stosunków pracy.

Różnice w rozliczaniu w Polsce obcokrajowca rezydenta i nierezydenta

Sposób rozliczania obywatela Ukrainy czy innego obcokrajowca zależy od tego, czy jest on polskim rezydentem podatkowym. Co to znaczy? Polski rezydent podatkowy to cudzoziemiec, który:

• przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w danym roku podatkowym

lub

• posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (chodzi głównie o obecność rodziny lub osiąganie korzyści majątkowych z pracy).

Polski rezydent podatkowy podlega w naszym kraju obowiązkowi podatkowemu od całości osiągniętych przychodów – niezależnie od miejsca ich uzyskiwania.

Za takiego pracownika regularnie potrącasz i odprowadzasz do polskiego fiskusa zaliczki na podatek dochodowy oraz przesyłasz coroczną deklarację PIT. Rozliczenia obcokrajowca przebiegają więc dokładnie tak samo, jak w przypadku obywatela polskiego.

Niespełnienie żadnego ze wspomnianych wcześniej warunków wiąże się z tzw. ograniczonym obowiązkiem podatkowym. Dochody nierezydenta są opodatkowane tylko w tej części, w której osiągnięte zostały na terytorium Polski.

Przy odliczaniu kosztów uzyskania przychodu cudzoziemca należy pamiętać również o właściwej identyfikacji podatnika. Choć początkowo cudzoziemiec może posługiwać się numerem paszportu lub innego dokumentu tożsamości, to dla celów prawidłowego rozliczenia podatkowego i dokumentacji kosztów powinien wystąpić o nadanie numeru PESEL do właściwego urzędu gminy. Niemożliwe jest rozliczenie obcokrajowca bez PESEL-u lub NIP-u, a deklaracje bez właściwego identyfikatora nie są przyjmowane przez system. Przeczytaj więcej na temat rozliczenia obcokrajowca w Polsce na portalu Firmove.pl.

Czy obcokrajowcom przysługują koszty uzyskania przychodu?

Jak najbardziej! Każdemu cudzoziemcowi, który osiąga przychody z tytułu wykonywanej pracy na terytorium Polski i jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę, przysługują zryczałtowane koszty uzyskania przychodów. Nie ma znaczenia, czy pracownik jest rezydentem, czy nierezydentem.

Polska rezydentura podatkowa ma zastosowanie, gdy cudzoziemiec osiąga przychody na innej podstawie niż umowa o pracę, np. zawarł umowę zlecenia, jest członkiem zarządu lub rady nadzorczej itp. Aby przysługiwały mu koszty uzyskania przychodów, musi posiadać on status rezydenta.

Ile wynoszą koszty uzyskania przychodu dla obcokrajowców?

Zryczałtowane koszty uzyskania przychodu (KUP) wynoszą:

• 250 zł miesięcznie – jeżeli pracownik mieszka w tej samej miejscowości, w której wykonuje pracę (tzw. zwykłe koszty uzyskania przychodu);
• 300 zł miesięcznie – gdy pracownik złoży oświadczenie o dojeżdżaniu do pracy spoza miejscowości, w której znajduje się zakład pracy (tzw. podwyższone koszty uzyskania przychodu nie dotyczą osób zarządzających będących nierezydentami).

Wniosek o podwyższone koszty uzyskania przychodu składa się na druku PIT-2.

Koszty uzyskania przychodu z tytułu umowy-zlecenia i umowy o dzieło

Cudzoziemcy będący polskimi rezydentami podatkowymi mogą rozliczyć 20% kosztów uzyskania przychodu z tytułu umowy-zlecenia i umowy o dzieło. Jeśli zgodnie z zapisami umowy następuje przekazanie praw autorskich zleceniodawcy, uwzględnić można aż 50% kosztów uzyskania przychodu.

Warto wiedzieć, że cudzoziemcy w Polsce mogą korzystać także z ulg podatkowych – są one przyznawane na identycznych zasadach, jak w przypadku obywateli polskich.